تبلیغات
كانون فرهنگی هنری شهدای علویان مراغه - چهارشنبه سوری یا چهارشنبه سوزی !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
كانون فرهنگی هنری شهدای علویان مراغه
گسترش زمینه وفرهنگ مطالعه ، ارتقاء سطح فرهنگ جامعه
درباره وبلاگ


باسلام این وب سایت متعلق به كانون فرهنگی هنری شهدای روستای علویان با هدف گسترش سطح مطالعه و ارتقاء سطح فرهنگ وعلی الخصوص فرهنگ اسلامی در سطح جامعه ایجادگردیده است امیدواریم با ارائه نظرات خود یاریگر ما باشید

مدیر وبلاگ : كانون علویان


                               

چهارشنبه‌ سوری سالهاست که به مراسمی وحشت آور تبدیل شده است.

سلامی گرم تر از گرمای ترقه های چهارشنبه سوزی

از اینکه این مطلب را انتخاب نمودم دلیلش شاید نزدیک شدن به این روز بی روح و غمگین باشد .

 

قبل از اینکه توضیحی در مورد این روز بدهم نمی دانم از کجا یک مطلبی را انتخاب کردم بخوانید بعدا خودم کارشناسی خواهم کرد .

اینگونه درباره تاریخچه چهارشنبه سوری می گویند که شب چهارشنبه آخر سال که می شد ، مردم جمع می شدند و پس از غروب آفتاب 7 تپه آتش درست می کردند و با پریدن از سر آن  و خواندن آوای ، « زردی من از تو ، سرخی تو از من » از آتش می خواستند که زردی غم و بیماری را از آنها زدوده و سرخی شادی و سلامت و عشق را به آنها هدیه کند .

قول تاریخی مراسم چهارشنبه سوری

شبهای چهارشنبه سوری علاوه بر آتش درست کردن و پریدن از آن آداب دیگری هم داشت . مردم با خرید آجیل چهارشنبه سوری تخم هندوانه ، تخم کدو ، پسته ، فندق ، بادام ، نخود ، تخم خربزه ، گندم و شاهدانه را که از ذخیره زمستان باقی مانده بود ، روی آتش بو داده و با نمک تبرک می ‌کردند و در جمع خانواده ها و خویشاوندان می‌ خوردند . پختن حلوا ، فال ‌گوشی و گره ‌گشایی هم از دیگر رسوم چهارشنبه ‌سوری بود . دختران جوان نیت می ‌کردند ، پشت دیواری می ‌ایستادند و به سخن رهگذران گوش فرا می‌ دهند و با تفسیر سخنان آنها پاسخ نیت خود را می‌ گیرند . دختران جوان هم در این شب چادری بر سر و روی خود می ‌کشیدند به در خانه دوستان و همسایگان خود می ‌رفتند و امیدوار بودند زودتر به خانه بخت بروند . اما دیگر سالها است که نه تنها از شادیها و جشنهای چهارشنبه سوری خبری نیست . دیگر نه مردم دور هم جمع می شوند تا آجیل بخورند و نه کسی برای قاشق زنی می رود . اما به جای آن از هفته ها مانده به آخرین چهارشنبه سال ، صدای بمب ترقه امنیت و آرامش را از مردم شهر سلب می کند . دیگر نه تنها مردم در شب چهارشنبه سوری برای شادی و جشن بیرون نمی آیند بلکه از ترس آسیب دیدن سعی می کنند پس از غروب خورشید هر جا که هستند به حریم امن خانه هایشان پناه ببرند . در این میان چه شد که جشن ملی چهارشنبه سوری جای خود را به میدان جنگی داد که همه از ترس جانشان به فکر فرار از آن هستند ؟

برخوردهای قهری چهرشنبه سوری را خطرناک کرد

سید حسن موسوی چلک ، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در این باره می گوید : زمانی که محدودیت هایی برای برگزاری جشنهای چهارشنبه برقرار شد ، این جشن شادی آفرین سمت و سویی دیگر به خود گرفت . به باور موسوی چلک ، وقتی مردم دیدند که برای برگزاری جشن چهارشنبه با مشکل روبرو می شوند ، به سمت بمب و ترقه و انفجار و رفتارهای خطرناک رو آورند . شاید این واکنش خطرناک پاسخی بود برای شادی که اگر در قالب  خود اجازه ابراز می شد ، به این مسیرهای انحرافی نمی افتاد .

 

جنگ و چهارشنبه های جنگ گونه

موضوعی که اکثر جامعه شناسان درباره دلایل اینکه چرا چهارشنبه ها به سمتی رفت که شهرها در این روز تبدیل به میدان جنگ شد ، معتقدند که پس از وقوع جنگ تحمیلی مردم ایران فشار روحی فراوانی در این خصوص تحمل می کردند.  کودکان و نوجوانان که یکی از اقشار جامعه بودند میدانهای جنگ را این بار در قالبی دیگر در چهارشنبه های آخر سال نمایان می کردند . این شد که چهارشنبه سوری های شاد گذشته جای خود را به میدان های جنگ داد . جنگ تحمیلی بالاخره پس از 8 سال سختی و مشقت پایان یافت اما خاطره چهارشنبه سوری های جنگی از خاطره کوچه ها پاک نشد و امروز روز با اینکه سالها است که از اتمام جنگ گذشته هنوز هم هفته های آخر سال کودکان و نوجوانان و جوانان با ترقه و بمب و نارنجک دستی به استقبال روز چهارشنبه سوری می روند . نتیجه اش هم می شود سوختگی های مرگباری که تصاویر حادثه دیدگان آن فردای روز چهارشنبه سوری دبر خروجی تمام خبرگزاری ها قرار می گیرد

دوستان و عزیزان در اینکه بسیاری از سنتهایمان را فراموش کرده ایم و جای آنرا به باورهای غلط داده ایم حتما از کمبود فرهنگمان است !!!!!!!! از اینکه به پیشواز اینگونه سنتهای غلط می رویم جای بحث و گفتگو است . چرا باید یک ماه مانده به چهارشنبه سوزی شروع به ایجاد صداهای مهیب و وحشتناک بنمائیم که هیچ سودی ندارد که نه تنها سودی ندارد حتی منجر به ترساندن و تخریب و کر و کور شدن و سوختن و حتی سقط جنین شده است .

آیا نمی توان در آن روز در یک مکان مشخص ( مثلا هر کس در محله خودش ) جمع شد و به جشن و شادی پرداخت که البته شادی و جشن از علایم بزرگ دینمان است ؟

به امید روزی که در این روز هیچ شاهد صدای بمب و ترقه و کپسول به آتش انداختن و ... نباشیم.

منبعhttp://dafater.blogfa.com/



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
71084062680533520111.png" rel="shortcut icon">